ik een stuk brandhout weer tot een
mooie en goedbespeelbare gitaar
heb gemaakt.
Een dreadnought van het voor mij volkomen onbekende merk Bird, made in Korea staat er op een klein stickertje achterop de kop.
Kocht deze in belabberde staat, fretboard was hoogglans zwart geverfd, binding hing los en de hals was grotendeels losgebroken van het hielblok, dus vooral het laatste weerhield mij er van om hem te kopen.
Nu vraag je je af waarom heb je hem dan wel gekocht, nou het was op een veiling op een dorps rommelmarkt en daar lag ook een tertsgitaartje model epi peewee.
En dat leek me wel wat dus ik bieden en won ( voor erg weinig) bleek dat deze gitaar erbij inbegrepen was.
Dus ben maar effe met extra sterke houtlijm aan de slag gegaan en heb de verf van de toets verwijderd, wat een duivels klusje was, het fretboard was dus zo droog als gort en heeft heel wat olie gekost om er weer wat diepte aan te geven.
Maar de lijmverbinding houdt, zelfs met het setje 0.13 dat ik er eerst op had gezet, dit was een goede test voor de stevigheid , maar toch later er weer een setje 0.10 op gezet dit speelt prettiger, vooral voor een beginner waar deze gitaar toch waarschijnlijk naar toegaat.
Van binnenuit gezien lijkt het net of de achterkant massief is, maar aan de achterkant zie je hier echt niks van, de gitaar is mooi afgewerkt, speelt goed, heeft een in hoogte verstelbare brug, dit moesten ze bij elke akoestische gitaar doen imo.
De hals is al wat dikker dan ik gewend ben van een western, alleen de tuners zuigen die draaien namelijk erg zwaar ik ben een grote sterke vent en heb er zelfs wat problemen mee.
De klank kon wel wat beter maar valt toch niet tegen een leuke kampvuur gitaar imho.
Copyright © wietsesguitars 2005-